Typy reproduktorów

Typy reproduktorów  

Każdy z hodowców, który był obecny przy akcie krycia wie, że zarówno samce, jak i samice mogą reagować różne. Jedne są spokojne i łatwo się z nimi współpracuje, a drugie wymagają pomocy. W zasadzie w przypadku suk nadpobudliwych lub odgryzających się psu można założyć kaganiec odpowiednio je przytrzymać i doprowadzić do krycia. O wiele więcej problemów  mogą przysparzać same samce.  Młodzi i niedoświadczeni hodowcy oraz właściciele nowych reproduktorów często miewają kłopoty przy aktach krycia Dlaczego? Otóż reproduktory w zależności od temperamentu i charakteru można podzielić na kilka typów:

 

Pierwszy typ

   samiec aktywny, o prawidłowym temperamencie z fachowym podejściem, nie potrzebuje żadnych poprzedzających akt krycia „ceremonii” i wykonuje swoją pracę efektywnie bez porywczości. Przy kryciu suki spokojnej, doświadczonej samiec tego typu świetnie radzi sobie sam. Samca tego typu należy czasami przytrzymać przy kryciu suki nerwowej lub krytej pierwszy raz. Ogólnie współpraca z samcem tego typu przy kryciu jest łatwa.

 

Drugi typ

   samiec o umiarkowanym temperamencie, który przed kryciem preferuje „grę wstępną”. Taki samiec musi przed aktem krycia zaznajomić się z suką (obwąchać, pobiegać) i kiedy jest gotowy wykona swoja powinność kryjąc sukę. Po akcie krycia jest jeszcze skory, by „poflirtować” z suką. Jeśli trafi na sukę trudną chętnie współpracuje z osobą pomagająca przy kryciu i jeśli jest tego nauczony za pierwszym, drugim lub trzecim podejściem pokryje każdą sukę bez względu na jej doświadczenie, wielkość i charakter (tzw. krycie z ręki).

 

Trzeci typ

   samiec zmanierowany, który mógłby być normalnym kryjącym samcem, gdyby był odpowiednio do tego wcześniej przygotowany. Takiego rozpieszczonego samca przed pierwszym kryciem należy odpowiednio do niego przygotować, by zakończyło się ono sukcesem, a nie zraziło do aktu krycia. Dlatego powinien kryć pierwszy raz sukę doświadczoną, spokojną i posłuszną, być może będzie potrzebował takich kryć więcej, by „nauczyć” się krycia i, by akt krycia przebiegł szybko i bezproblemowo. Nigdy nie należy takim „niedoświadczonym „samcem kryć po raz pierwszy suk nerwowych, trudnych, bowiem może to trwale zniechęcić samca do aktu krycia i z pewnością zakończy się niepowodzeniem. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że kryjąc takim samcem po raz pierwszy przed ukończeniem przez niego 2 lat właśnie suki temperamentne, doświadczone i łatwe w prowadzeniu można spowodować, że w przyszłości będzie on dobrym bezproblemowym reproduktorem.

 

Czwarty typ

   samiec trudny, flegmatyczny, nie zainteresowany suką, który nie wykazuje chęci krycia suki. Często taki samiec nie wykazuje podniecenia nie wie, jak odpowiednio naskoczyć na sukę, z której strony itd. Samce tego typu wymagają bardzo dużo cierpliwości i krycie nimi jest zazwyczaj bardzo trudne, często mimo wysiłków bezowocne. Samiec taki wymaga doświadczonej osoby pomagającej przy kryciu, która może samcowi skutecznie pomóc przy akcie krycia odpowiednio go naprowadzając i stymulując ( pod warunkiem, że sam pies na to pozwoli). Samce takie mogą jedynie kryć suki doświadczone, spokojne i cierpliwe. Sam akt krycia może być długotrwały, wymagający kilku prób i podjeść oraz kilku osób do asysty i pomocy. Dlatego jeśli taki samiec nie jest wybitnym przedstawicielem rasy lepiej jest nie wykorzystywać go w hodowli lub zastanowić się nad kryciem za pomocą inseminacji.

 

Piąty typ

   samiec porywczy, nadpobudliwy, zbyt temperamentny, napastliwy, zainteresowany suką aż nad to, często o samcu tego typu mówi się, że „kryje wszystko co się rusza i na drzewo nie ucieka”. Zazwyczaj samcem tego typu trzeba odpowiednio pokierować, by mogło dojść do aktu krycia. Samiec tego typu może popadać ze skrajności w skrajność, może się zdarzyć, że siła osiągniętego przez niego podniecenia sprawi, że podejmie on tylko jedną próbę aktu krycia jeśli zakończy się niepowodzeniem, wyczerpany będzie potrzebował dłuższego odpoczynku w izolacji od suki. Powinien kryć suki spokojne , doświadczone. Jeśli trafi na sukę porywczą, trudną w kryciu nawet przy pomocy osób trzecich krycie może być niewykonalne i potrzebna będzie np.: inseminacja.

 

Źródło:

książka Hilary Harmar "Dogs and How to Breed Them".